Görünür Kasa Listesi Olmayan Gizli Kasalar

Vaultaire'deki gizli kasalar bir arayüz ve anahtar yönlendirme özelliğidir: uygulama kasalar arası düz metin bir liste göstermez ve bir kasayı ancak anahtarını desenden türettikten sonra açar. Diskte ayrı şifreli dizin dosyaları sayılabilir kalır; bu nedenle bu tasarım kasa sayısını adli açıdan görünmez kılmaz.

"Gizli Kasalar" Aslında Ne Anlama Geliyor?

Çoğu kasa uygulaması dosya dolapları gibi çalışır. Uygulamayı açtığınızda kasalarınızın bir listesini görürsünüz. Belki isimleri vardır. Belki bir sayım gösterirler. Belki her birinin yanında küçük bir kilit simgesi vardır. Uygulama tam olarak kaç kasaya sahip olduğunuzu bilir ve bu bilgi, uygulamasını açan veya cihazı inceleyen herkes tarafından görülebilir.

Vaultaire arayüzde farklı çalışır. Kasa adlarınızı listeleyen ya da hangisinin kilidini açacağınızı soran bir ekran yoktur. Bir desen çizdiğinizde uygulama PBKDF2 ile 256 bitlik bir kasa anahtarı türetir, beklenen dizin dosya adını oluşturmak için bu anahtarın özetini alır ve o şifreli dizini kimlik doğrulamalı olarak çözmeye çalışır. Dizin varsa ve AES-GCM etiketi doğrulanırsa Vaultaire rastgele ana anahtarın sarmalamasını açar ve dosyaları açar. Aksi hâlde boş bir durum gösterir.

Bu yönlendirme depolama mimarisinin bir parçasıdır, ancak sağladığı korumanın sınırları vardır. Vaultaire, kasaları desenlere ya da etiketlere eşleyen düz metin bir ana kayıt tutmaz. Her kasanın şifreli kök dizinini, rastgele örtü dosyalarıyla 64 yuvalık bantlara doldurulmuş bir havuzda tutar; ancak her gerçek kasanın aynı konum belirteciyle adlandırılmış bir depolama klasörü de vardır ve uygulamanın bunları listeleyen bakım yolları bulunur. Bu nedenle bir dosya sistemi incelemecisi, dizin içeriğini anahtar olmadan okuyamasa da kasaları sayabilir ve gerçek kök dosyaları örtü dosyalarından ayırt edebilir.

Bu bir "Gizli Klasör" Değil

"Gizli kasa" ifadesi, bir klasörü kolayca göremeyeceğiniz bir yere sıkıştıran uygulamaları düşünmenize neden olabilir. Belki de klasör bir nokta önekiyle adlandırılmıştır ve bu nedenle dosya tarayıcısında görünmemektedir. Belki uygulama gerçek amacını gizlemek için bir "hesap makinesi" maskesi kullanıyordur. Bunlar kamuflaj hileleridir ve hepsi aynı ölümcül kusuru paylaşmaktadır: Gizli veriler hâlâ orada, bilinen bir yerde bulunmayı beklemektedir.

Cihazınıza erişimi olan bir adli tıp uzmanı gizli bir klasörü kolaylıkla bulabilir. Dosya sistemi araçları her dizini listeler. Depolama analizörleri disk alanının nereye tahsis edildiğini gösterir. Beş dakikası ve bir arama motoru olan orta derecede teknoloji meraklısı bir arkadaş bile "gizli" klasörlerin çoğunu bulabilir.

Vaultaire, gizlenmiş bir klasöre veya hesap makinesi görünümüne dayanmaz. Uygulama kapsayıcısı içinde, şifrelenmiş kasa dizinlerini ve şifrelenmiş blob dosyalarını saklar. Dizin içeriği; kullanıcı dosya adlarını, MIME türlerini, tarihleri, dosya haritalarını ve sarmalanmış ana anahtarı AES-256-GCM ile gizler. Bu içerikler, desen tabanlı doğru anahtar dizinin kimliğini doğrulayana kadar okunabilir hale gelmez.

Pratik fark, açıkça adlandırılmış gizli bir klasör ile anahtardan türetilen bir dosya adıyla seçilen, kimliği doğrulanmış şifreli bir kapsayıcı arasındadır. Bir cihaz incelemecisi kapsayıcının var olduğunu görebilir. Doğru kimlik bilgisi olmadan okunabilir dosya haritasına ya da içeriğe ulaşamaz.

Depolama Düzeni Neyi Açığa Çıkarır

Kasa listesi olmasa bile akıllı bir rakip farklı bir yaklaşım deneyebilir: disk kullanımını analiz etmek. Vaultaire bugün 500 MB ve yarın 800 MB depolama alanı kullanıyorsa belki bir kasa eklemişsinizdir. Fotoğrafların bir kasadan silinmesi depolamayı tam olarak 200 MB azaltırsa, belki de istismar edilecek bir korelasyon vardır.

Vaultaire yerel depolama ayak izini sabit tutmaz. Dosya eklemek depolama alanı tüketir, bir kasayı silmek alan açabilir ve her kasa için bir depolama klasörü bulunur. Şifreleme içeriği ve bütünlüğü korur, ancak dosya sistemindeki tüm boyut, sayı ve zamanlama bilgilerini silmez.

Uygulama kapsayıcısına erişimi olan bir gözlemci dosya sayılarını, boyutlarını ve değişiklik zamanlarını etkinlikle ilişkilendirebilir. iOS Veri Koruması cihaz kilitliyken erişimi kısıtlayabilir ve şifreli yükler anahtarları olmadan gizli kalır; ancak Vaultaire yerel trafik analizine karşı direnç vaat etmez.

Dolgu Nerelerde Kullanılır

Vaultaire belirli biçimlerde dolgu kullanır. Şifreli dosya başlıkları sabit bir başlık boyutu ayırır; böylece sıradan dosya adları ve MIME türleri düz metin olarak açığa çıkmaz. Şifreli iCloud yedeklemesi sabit 10 MB'lık kayıtlar ve sahte parçalar kullanır. Bu önlemler sabit boyutlu bir yerel depolama havuzuyla karıştırılmamalıdır.

Yerel kasa dizinleri ve blob dosyaları, hâlâ tanınabilir uygulama düzeyi dosya adlarına ve boyutlarına sahiptir. AES-GCM, bunların düz metin içeriğini gizler ve üzerinde yapılan değişiklikleri tespit eder; ancak her bir baytı veya dosya sistemi kalıntısını, rastgele disk sektörlerinden ayırt edilemez hale getirmez.

Adli Direnç: Telefonunuzu Aldıklarında Ne Olur?

Tehdit modeli konusunda net olalım. Uygulamaya göz atan biri hiçbir kasa kataloğu görmez. Ele geçirilmiş ya da kilidi açık bir cihaz üzerinden uygulama kapsayıcısına erişen biri daha fazlasını görür ve dosya adlarını, sayıları, boyutları, zaman damgalarını, Keychain erişilebilirliğini ve şifreli yükleri inceleyebilir.

Adli Araçlar Neleri Görebilir?

Bir adli incelemeci Vaultaire'in kurulu olduğunu, ne kadar depolama kullandığını, kasa başına kaç depolama klasörü bulunduğunu, bunların hangi "vault_index_*.bin" kök dosyalarıyla eşleştiğini, şifreli arena dosyalarını ve değişiklik meta verilerini görebilir. İncelemeci ayrıca çevrimdışı desen tahmini için şifreli metni kopyalayabilir.

Şifreleme Hâlâ Neyi Korur

• Okunabilir kasa etiketleri ve dosya haritaları. Şifreli dizin, dosya kayıtlarını ve sarmalanmış rastgele ana anahtarı korur.
• Orijinal dosya adları ve MIME türleri. Bu alanlar, düz metin dizin adları yerine, kimliği doğrulanmış şifrelenmiş dosya başlıklarının içinde bulunur.
• Fotoğraf, video ve belge içerikleri. Dosya yükleri, rastgele kasa ana anahtarı altında AES-256-GCM kullanır.
• Desenin kendisi. Vaultaire deseni düz metin bir tercih olarak saklamaz; ancak cihaz normal kullanımdayken şifreli yerel kurtarma veritabanı desen ve ifade malzemesi içerir.
• Tahmini atlatan bir kısayol. PBKDF2 her adayın maliyetini artırır, ancak kopyalanan bir dizin dosya adı ve AES-GCM etiketi yine de bir saldırganın tahminleri çevrimdışı doğrulamasına izin verir.

Gizli Kasalar, İnandırıcı İnkâr'ı Nasıl Etkinleştirir?

Gizli kasalar, Vaultaire'in inandırıcı inkâr özelliğinin arkasındaki arayüz bölümlemesini sağlar. Bu iddiayı değerlendirirken bu bağlantı ve onun dosya sistemi incelemesi altındaki sınırı önem taşır.

Vaultaire'in arayüzünde farklı geçerli desenler farklı gerçek kasalar açabilir. Hassas malzeme için bir desen, daha az hassas bir kasa için başka bir desen seçebilirsiniz. Yalnızca kilidi açılmış arayüzü gören bir gözlemciye kasayı "gerçek" veya "tuzak" olarak tanımlayan bir etiket gösterilmez.

Bu, gündelik inceleme veya omuz sörfü sırasında ifşaatı azaltabilir, ancak inandırıcı inkârın en güçlü adli tıp tanımını karşılamaz. Uygulama kapsayıcısına erişimi olan bir denetçi, şifrelenmiş dizinleri sayabilir. Bu özelliği, ek bir kasanın mevcut olmadığının kanıtı olarak değil, arayüz bölümlendirmesi olarak kullanın.

Komple Zincir

• Adım 1:Farklı desenlere sahip birden fazla kasa yaratırsınız, Biri gerçek dosyalar için, biri tuzaklar için, istediğiniz kadar kasa.
• Adım 2:Eğer baskı yapılırsa tuzak desenini çizersiniz. Gözlemci sıkıcı fotoğrafların olduğu bir kasa görüyor.
• 3. Adım: Kilidi açılmış arayüzde kasalar arası liste veya diğer kasanın adlandırılması istemi gösterilmez.
• Adım 4: Ayrı tehdit sınırını aklınızda tutun: dosya sistemi erişimi, gözlemci içeriğin şifresini çözemese bile şifrelenmiş dizin sayısını ortaya çıkarabilir.

Sonuç, uygulama içinde içerik için şifrelemeyle desteklenen pratik bölümlendirmedir. Bir cihaz incelemecisinin ek şifrelenmiş kapları tespit edememesi matematiksel bir garanti değildir.

Bu Neden Önemli?

Adli direnişin kulağa aşırı geldiğini düşünebilirsiniz. Çoğu kişi cihaza el konulmasıyla veya mahkeme kararlarıyla karşı karşıya kalmıyor. Ancak gizli kasaların ardındaki prensip sizi günlük senaryolarda da korur.

Vaultaire’in kilit ekranına ulaşan bir kişi, hedef alabileceği kasa adlarının bir listesini görmez. Cihazınızı ödünç alan bir iş arkadaşınız, bir seçim arayüzü aracılığıyla kasalar arasında gezinemez. Bir hırsız Vaultaire’in yüklü olduğunu yine de bilebilir ve uygulamayı ya da cihazı hedef alabilir; ancak şifrelenmiş içerikler; desen (pattern), PBKDF2 maliyet değeri, AES-GCM ve çevresindeki iOS güvenlik katmanı sayesinde korunmaya devam eder.

Gizli kasalar daha dar bir gizlilik sorusunu yanıtlıyor: Bir kasayı açmak diğerlerinin kataloğunu da ortaya çıkarır mı? Normal arayüzde cevap hayırdır. Daha güçlü bir denetçinin şifrelenmiş kapsayıcıları tespit edip edemeyeceği, cihazın durumuna, erişim düzeyine ve doğrudan sınırlayan Vaultaire belgelerine bağlıdır.