Apparaatsynchronisatie: dezelfde kluis op iPhone en iPad

Apparaatsynchronisatie houdt één Vaultaire-kluis beschikbaar op alle Apple-apparaten die op dezelfde iCloud-account zijn aangemeld. Het gebruikt de versleutelde iCloud-back-up als transport, houdt alle synchronisatieboekhouding binnen de versleutelde kluis, en maakt van je patroon nooit een accountwachtwoord.

Het verschil met foto's synchroniseren via iCloud

iCloud-foto's synchroniseert je bibliotheek. Dat gaat snel en het werkt, en de prijs is de eenheid: wat één apparaat heeft, heeft elk apparaat op die account, en de dienst die de bestanden bewaart kan ze lezen.

Apparaatsynchronisatie synchroniseert een kluis, geen bibliotheek. De eenheid is één kluis, en jij kiest welke kluizen meedoen. Wat over de lijn gaat zijn versleutelde records die niets betekenen zonder de sleutel die uit je patroon komt. Een foto in een gesynchroniseerde kluis verschijnt op geen enkel apparaat in de Foto's-app, niet in Herinneringen, niet in gedeelde albums, en niet in de bibliotheek die iemand met toegang tot je Mac kan doorbladeren.

Beide systemen draaien naast elkaar. Apparaatsynchronisatie aanzetten voor één kluis verandert niets aan iCloud-foto's, en iCloud-foto's uitzetten stopt geen kluis.

Zo synchroniseer je een fotokluis tussen iPhone en iPad

1. Zet versleutelde iCloud-back-up aan voor die kluis

Apparaatsynchronisatie loopt over de versleutelde iCloud-back-up, dus die schakelaar moet aan staan voor de kluis die je wilt. Hij geldt per kluis, niet globaal. Een kluis die je nooit vrijgeeft blijft op één apparaat en maakt geen enkel cloudrecord.

2. Open dezelfde kluis op het tweede apparaat

Meld het tweede apparaat aan op dezelfde iCloud-account, installeer Vaultaire en teken hetzelfde patroon. Het patroon maakt lokaal dezelfde sleutel, en alleen daarmee kan dit apparaat de records van het eerste ontsleutelen. Er gaat niets naar ons, en er ontstaat geen account.

3. Laat de apparaten samenkomen

Synchronisatie draait wanneer de app naar de voorgrond komt en wanneer iCloud een wijziging meldt. Elk apparaat haalt nieuwe versleutelde records op, voegt de wijzigingsgeschiedenis samen en schrijft de kluisstand lokaal weg. Een bestand dat je op het ene apparaat toevoegt verschijnt na die ronde op het andere.

Wat het samenvoegen doet als beide apparaten iets wijzigen

Synchronisatiesystemen breken in het gat waar twee apparaten tegelijk handelen. Vaultaire lost dat gat op binnen de versleutelde kluis, met regels die gekozen zijn voor een fotokluis.

Toevoegen wint van een verwijdering die het bestand nooit zag. Als je iPad een bestand verwijdert terwijl je iPhone offline een ander toevoegt, overleven beide bedoelingen: de verwijdering geldt voor wat de iPad echt gezien had, en het nieuwe bestand van de iPhone wordt niet meegesleurd. Een verwijdering haalt een bestand pas van het andere apparaat wanneer diens geschiedenis laat zien dat het dat bestand gezien had.

Gelijke bestanden vallen samen. Bewaar je dezelfde foto op beide apparaten, dan ziet het samenvoegen één item in plaats van twee kopieën om op te ruimen. De dubbele versleutelde blokken ruimt hetzelfde pad op dat ook oude back-upstanden weghaalt.

Het samenvoegen is volgorde-onafhankelijk. Twee keer uitgevoerd, of toegepast op wijzigingen in een andere volgorde, geeft het dezelfde kluis. Precies daarom komen beide apparaten op dezelfde stand uit zonder dat een server beslist wie wint.

Wat iCloud werkelijk bewaart

Elke synchronisatieschrijfactie is een record in één zone van je privé iCloud-database. Elk record heeft een willekeurige UUID-naam, hetzelfde recordtype als al het andere dat Vaultaire schrijft, en een opgevulde omvang. Welke bestanden erbij horen, welk apparaat wat toevoegde, wijzigingstellers en verwijdermarkeringen zitten allemaal in de versleutelde lading.

Die vorm is opzet. Als synchronisatierecords naar hun inhoud waren genoemd, of elke kluis een eigen zone kreeg, of apparaat-ID's in het schema stonden, dan zou de opslaglaag alleen al verraden hoeveel kluizen je hebt en hoeveel apparaten je gebruikt, zonder één ontsleuteling. Vaultaire houdt die structuur binnen de envelop. Het cloudbeeld van iemand met twee apparaten en meerdere kluizen lijkt op het beeld van één apparaat dat vaker een back-up maakt.

Wat Apple verder ziet zijn gewone dienstgegevens: dat er records geschreven zijn, hoe groot ze na het opvullen ongeveer zijn, en wanneer. Dat is de eerlijke grens. Vaultaire kan het bestaan van netwerkverkeer niet verbergen en beweert dat ook niet.

Wanneer foto's niet synchroniseren tussen iPhone en iPad

Haperende synchronisatie heeft bijna altijd een reden uit een korte lijst. Werk hem op volgorde af.

De back-up staat uit voor die kluis. Apparaatsynchronisatie heeft de versleutelde iCloud-back-up nodig voor precies die kluis, op beide apparaten. Aangezet voor één kluis helpt hij de andere niet.

De kluis is niet open. Synchronisatiewerk voor een kluis heeft een actieve sessie nodig die met het patroon is bevestigd. Een vergrendeld apparaat synchroniseert die kluis niet, en dat is de bedoeling.

De accounts verschillen. Beide apparaten moeten op dezelfde iCloud-account zijn aangemeld en iCloud Drive beschikbaar hebben. Een tweede Apple-account geeft twee losse kluizen die elkaar nooit tegenkomen, hoe gelijk het patroon ook is.

iOS gaf de app geen tijd. Synchronisatie draait op de voorgrond en bij push. Was de app op het ontvangende apparaat gesloten, open hem dan en geef hem even de tijd met een werkende verbinding.

Het apparaat is losgekoppeld. Is “Dit apparaat loskoppelen” gebruikt, dan houdt het apparaat zijn lokale kopie en wisselt het geen wijzigingen meer uit tot je synchronisatie weer aanzet.

Het apparaat is gewist in noodmodus. Na een noodontgrendeling haalt Vaultaire dat apparaat bewust uit de synchronisatie, zodat een wissing nooit als gewone verwijdering naar je andere apparaten gaat. Opnieuw meedoen is uitdrukkelijk en vraagt de herstelzin.

Controle, afscherming en herstel

“Dit apparaat loskoppelen” werkt lokaal. Het stopt uploaden en downloaden voor het apparaat in je hand, houdt de kluis erop, ontneemt partnerapparaten geen toegang en verwijdert geen cloudback-ups. De lokale gegevens weghalen is een aparte, bewuste stap.

De noodafscherming beschermt je overige apparaten. De noodmodus werkt alleen lokaal: hij wist wat op dit apparaat staat, laat de versleutelde iCloud-back-up ongemoeid en haalt het apparaat uit de synchronisatie. Het haalt daarna niet uit zichzelf verborgen kluisstand terug. Je herstelt kluis voor kluis, bewust, met de herstelzin van die kluis.

In een open kluis tonen de instellingen een getal zoals “Dit apparaat + 1 ander apparaat”. Ze tonen nooit apparaatnamen, ID's of iets over je andere kluizen, en voordat je een kluis opent tonen ze helemaal niets. Een aantal deelnemende apparaten is nuttig voor jou; een lijst met apparaatnamen zou een lek zijn dat op zijn moment wacht.

Bewaar de herstelzin los van je apparaten. Verlies je patroon en zin allebei, dan kan geen onderdeel van dit systeem de sleutel opnieuw opbouwen, wij inbegrepen.

Wat apparaatsynchronisatie niet doet

Het is geen samenwerking in real time. Twee mensen die op hetzelfde moment dezelfde kluis bewerken zijn niet het probleem dat het oplost, en het samenvoegen draait in rondes, niet per toetsaanslag.

Het synchroniseert niet over Apple-accounts heen en niet naar Android, Windows of het web. Het transport is je privé iCloud-database, dus apparaatsynchronisatie eindigt waar je account eindigt.

Het vervangt geen back-up die je zelf beheert. De versleutelde iCloud-back-up dekt het verlies van een apparaat. Apparaatsynchronisatie dekt het gebruik van twee apparaten. Ze overlappen, maar al het overige dekt de herstelzin.