Synchronizacja urządzeń: ten sam sejf na iPhonie i iPadzie

Synchronizacja urządzeń utrzymuje jeden sejf Vaultaire dostępny na wszystkich urządzeniach Apple zalogowanych na to samo konto iCloud. Używa zaszyfrowanej kopii iCloud jako transportu, trzyma całą księgowość synchronizacji wewnątrz zaszyfrowanego sejfu i nigdy nie zamienia wzoru w hasło do konta.

Czym to się różni od synchronizacji zdjęć przez iCloud

Zdjęcia iCloud synchronizują bibliotekę. Działa to szybko i działa dobrze, a ceną jest jednostka: co ma jedno urządzenie, ma każde urządzenie na tym koncie, a usługa, która przechowuje pliki, może je odczytać.

Synchronizacja urządzeń synchronizuje sejf, nie bibliotekę. Jednostką jest pojedynczy sejf, a Ty wybierasz, które sejfy biorą udział. Przez sieć idą zaszyfrowane rekordy, które nic nie znaczą bez klucza wyprowadzonego z wzoru. Zdjęcie w zsynchronizowanym sejfie nie pojawia się na żadnym urządzeniu w aplikacji Zdjęcia, ani we Wspomnieniach, ani w albumach udostępnionych, ani w bibliotece, którą ktoś z dostępem do Twojego Maca może przeglądać.

Oba systemy działają obok siebie. Włączenie synchronizacji dla jednego sejfu nic nie zmienia w Zdjęciach iCloud, a wyłączenie Zdjęć iCloud nie zatrzymuje żadnego sejfu.

Jak zsynchronizować sejf na zdjęcia między iPhone'em a iPadem

1. Włącz zaszyfrowaną kopię iCloud dla tego sejfu

Synchronizacja urządzeń działa na zaszyfrowanej kopii iCloud, więc ten przełącznik musi być włączony dla wybranego sejfu. Działa on osobno dla każdego sejfu, nie globalnie. Sejf, którego nigdy nie udostępnisz, zostaje na jednym urządzeniu i nie tworzy ani jednego rekordu w chmurze.

2. Otwórz ten sam sejf na drugim urządzeniu

Zaloguj drugie urządzenie na to samo konto iCloud, zainstaluj Vaultaire i narysuj ten sam wzór. Wzór tworzy lokalnie ten sam klucz i tylko z nim to urządzenie odszyfruje rekordy pierwszego. Nic nie trafia do nas i nie powstaje żadne konto.

3. Pozwól urządzeniom się spotkać

Synchronizacja działa, gdy aplikacja wraca na pierwszy plan i gdy iCloud zgłasza zmianę. Każde urządzenie pobiera nowe zaszyfrowane rekordy, scala historię zmian i zapisuje stan sejfu lokalnie. Plik dodany na jednym urządzeniu pojawia się po tym przebiegu na drugim.

Co robi scalanie, gdy oba urządzenia coś zmienią

Systemy synchronizacji pękają w szczelinie, w której dwa urządzenia działają jednocześnie. Vaultaire zamyka tę szczelinę wewnątrz zaszyfrowanego sejfu, według reguł wybranych dla sejfu na zdjęcia.

Dodanie wygrywa z usunięciem, które nigdy nie widziało pliku. Jeśli iPad usuwa plik, gdy iPhone offline dodaje inny, obie intencje przetrwają: usunięcie dotyczy tego, co iPad naprawdę widział, a nowy plik z iPhone'a nie zostaje pociągnięty razem z nim. Usunięcie zabiera plik z drugiego urządzenia dopiero wtedy, gdy jego historia pokazuje, że ten plik widziało.

Identyczne pliki łączą się w jeden. Jeśli zapiszesz to samo zdjęcie na obu urządzeniach, scalanie zobaczy jedną pozycję zamiast dwóch kopii do posprzątania. Zduplikowane zaszyfrowane bloki sprząta ta sama ścieżka, która usuwa stare stany kopii zapasowej.

Scalanie nie zależy od kolejności. Uruchomione dwa razy albo zastosowane do zmian w innej kolejności daje ten sam sejf. Właśnie dlatego oba urządzenia dochodzą do tego samego stanu bez serwera, który rozstrzyga, kto wygrywa.

Co iCloud faktycznie przechowuje

Każdy zapis synchronizacji to rekord w jednej strefie Twojej prywatnej bazy iCloud. Każdy rekord ma losową nazwę UUID, ten sam typ rekordu co wszystko inne, co zapisuje Vaultaire, i wyrównany rozmiar. Które pliki należą do sejfu, które urządzenie co dodało, liczniki zmian i znaczniki usunięcia leżą w zaszyfrowanym ładunku.

Ten kształt jest zamierzony. Gdyby rekordy synchronizacji były nazwane od zawartości, gdyby każdy sejf dostawał własną strefę albo gdyby identyfikatory urządzeń były w schemacie, sama warstwa przechowywania zdradziłaby, ile masz sejfów i ilu urządzeń używasz, bez jednego odszyfrowania. Vaultaire trzyma tę strukturę wewnątrz koperty. Widok z chmury na osobę z dwoma urządzeniami i kilkoma sejfami wygląda jak widok na jedno urządzenie, które częściej robi kopię.

To, co Apple nadal widzi, to zwykłe dane usługi: że rekordy zostały zapisane, jak duże są mniej więcej po wyrównaniu i kiedy. To jest uczciwa granica. Vaultaire nie potrafi ukryć istnienia ruchu sieciowego i tego nie twierdzi.

Gdy zdjęcia nie synchronizują się między iPhone'em a iPadem

Zacinająca się synchronizacja prawie zawsze ma powód z krótkiej listy. Przejdź ją po kolei.

Kopia zapasowa jest wyłączona dla tego sejfu. Synchronizacja urządzeń potrzebuje zaszyfrowanej kopii iCloud dokładnie dla tego sejfu, na obu urządzeniach. Włączona dla jednego sejfu nie pomaga pozostałym.

Sejf nie jest otwarty. Praca synchronizacji dla sejfu wymaga aktywnej sesji potwierdzonej wzorem. Zablokowane urządzenie nie synchronizuje tego sejfu i tak ma być.

Konta się różnią. Oba urządzenia muszą być zalogowane na to samo konto iCloud i mieć dostępny iCloud Drive. Drugie konto Apple daje dwa osobne sejfy, które nigdy się nie spotkają, choćby wzór był identyczny.

iOS nie dał aplikacji czasu. Synchronizacja działa na pierwszym planie i przy powiadomieniu push. Jeśli aplikacja na urządzeniu odbierającym była zamknięta, otwórz ją i daj jej chwilę przy działającym połączeniu.

Urządzenie zostało odłączone. Jeśli użyto opcji „Odłącz to urządzenie”, urządzenie zachowuje lokalną kopię i nie wymienia już zmian, dopóki nie włączysz synchronizacji z powrotem.

Urządzenie zostało wymazane w trybie awaryjnym. Po awaryjnym odblokowaniu Vaultaire celowo usuwa to urządzenie z synchronizacji, żeby wymazanie nigdy nie poszło do pozostałych urządzeń jako zwykłe usunięcie. Powrót jest wyraźną decyzją i wymaga frazy odzyskiwania.

Kontrola, odcięcie i odzyskiwanie

„Odłącz to urządzenie” działa lokalnie. Zatrzymuje wysyłanie i pobieranie dla urządzenia w Twojej ręce, zachowuje na nim sejf, nie odbiera dostępu urządzeniom partnerskim i nie usuwa kopii w chmurze. Usunięcie danych lokalnych to osobny, świadomy krok.

Awaryjne odcięcie chroni pozostałe urządzenia. Tryb awaryjny działa tylko lokalnie: wymazuje to, co jest na tym urządzeniu, zostawia zaszyfrowaną kopię iCloud nietkniętą i usuwa urządzenie z synchronizacji. Potem sam z siebie nie ściąga z powrotem ukrytego stanu sejfu. Odzyskujesz sejf po sejfie, świadomie, przy użyciu frazy odzyskiwania danego sejfu.

W otwartym sejfie ustawienia pokazują liczbę w rodzaju „To urządzenie + 1 inne urządzenie”. Nigdy nie pokazują nazw urządzeń, identyfikatorów ani niczego o pozostałych sejfach, a zanim otworzysz sejf, nie pokazują nic. Liczba biorących udział urządzeń jest dla Ciebie użyteczna; lista nazw urządzeń byłaby wyciekiem, który czeka na swój moment.

Trzymaj frazę odzyskiwania osobno od urządzeń. Jeśli stracisz i wzór, i frazę, żadna część tego systemu nie odtworzy klucza, my również.

Czego synchronizacja urządzeń nie robi

To nie jest współpraca w czasie rzeczywistym. Dwie osoby edytujące ten sam sejf w tej samej chwili nie są problemem, który ona rozwiązuje, a scalanie działa przebiegami, nie po każdym naciśnięciu.

Nie synchronizuje między kontami Apple ani do Androida, Windowsa czy przeglądarki. Transportem jest Twoja prywatna baza iCloud, więc synchronizacja urządzeń kończy się tam, gdzie kończy się Twoje konto.

Nie zastępuje kopii zapasowej, którą kontrolujesz sam. Zaszyfrowana kopia iCloud pokrywa utratę urządzenia. Synchronizacja urządzeń pokrywa korzystanie z dwóch urządzeń. Nakładają się na siebie, ale całą resztę pokrywa fraza odzyskiwania.