Synchronizacja urządzeń: ten sam sejf na iPhonie i iPadzie

Synchronizacja urządzeń utrzymuje jeden sejf Vaultaire dostępny na wszystkich urządzeniach Apple zalogowanych na to samo konto iCloud. Używa zaszyfrowanej kopii iCloud jako transportu, trzyma całą księgowość synchronizacji wewnątrz zaszyfrowanego sejfu i nigdy nie zamienia wzoru w hasło do konta.

Czym to się różni od synchronizacji zdjęć przez iCloud

Zdjęcia iCloud synchronizują Twoją bibliotekę. Działa to szybko i sprawnie, ale jednostką jest cała biblioteka: to, co ma jedno urządzenie, mają wszystkie urządzenia zalogowane na to konto, a zawartość może odczytać usługa, która ją przechowuje.

Synchronizacja urządzeń synchronizuje sejf, a nie bibliotekę. Jednostką jest jeden sejf naraz i to Ty wybierasz, które sejfy biorą w niej udział. Przesyłany jest zestaw rekordów chronionych oddzielnym kluczem kopii zapasowej wyprowadzonym ze wzoru. Zdjęcie w zsynchronizowanym sejfie nie pojawia się w aplikacji Zdjęcia na żadnym z urządzeń, nie pojawia się we Wspomnieniach ani w albumach udostępnionych i nie należy do biblioteki, którą może przeglądać członek rodziny mający dostęp do Twojego Maca.

Oba systemy mogą działać równolegle. Włączenie synchronizacji dla sejfu nic nie zmienia w Zdjęciach iCloud, a wyłączenie Zdjęć iCloud nie zatrzymuje synchronizacji sejfu.

Jak zsynchronizować sejf na zdjęcia między iPhone’em a iPadem

1. Włącz zaszyfrowaną kopię iCloud dla tego sejfu

Synchronizacja urządzeń działa na zaszyfrowanej kopii iCloud, więc ten przełącznik musi być włączony dla wybranego sejfu. Działa on osobno dla każdego sejfu, nie globalnie. Sejf, dla którego jej nie włączysz, zostaje na jednym urządzeniu i nie tworzy ani jednego rekordu w chmurze.

2. Otwórz ten sam sejf na drugim urządzeniu

Zaloguj drugie urządzenie do tego samego konta iCloud, zainstaluj Vaultaire i narysuj ten sam wzór. Wzór ten wyprowadza niezależny od urządzenia klucz kopii zapasowej używany do otwarcia zaszyfrowanej koperty dostępu wzorem w CloudKit. Koperta dostarcza istniejący klucz sejfu i opakowany klucz główny; drugie urządzenie nie regeneruje niezależnie klucza sejfu pierwszego urządzenia z jego lokalnej soli. Nic nie jest wysyłane do usługi konta Vaultaire.

3. Pozwól urządzeniom się spotkać

Synchronizacja działa, gdy aplikacja wraca na pierwszy plan i gdy iCloud zgłasza zmianę. Każde urządzenie pobiera nowe zaszyfrowane rekordy, scala historię zmian i zapisuje stan sejfu lokalnie. Plik dodany na jednym urządzeniu pojawia się po tym przebiegu na drugim.

Co robi scalanie, gdy oba urządzenia coś zmienią

Systemy synchronizacji pękają w szczelinie, w której dwa urządzenia działają jednocześnie. Vaultaire zamyka tę szczelinę wewnątrz zaszyfrowanego sejfu, według reguł wybranych dla sejfu na zdjęcia.

Dodanie wygrywa z usunięciem, które nigdy nie widziało pliku. Jeśli iPad usuwa plik, gdy iPhone offline dodaje inny, obie intencje przetrwają: usunięcie dotyczy tego, co iPad naprawdę widział, a nowy plik z iPhone’a nie zostaje pociągnięty razem z nim. Usunięcie zabiera plik z drugiego urządzenia dopiero wtedy, gdy jego historia pokazuje, że ten plik widziało.

Identyczne pliki łączą się w jeden. Jeśli zapiszesz to samo zdjęcie na obu urządzeniach, scalanie zobaczy jedną pozycję zamiast dwóch kopii do posprzątania. Zduplikowane zaszyfrowane bloki sprząta ta sama ścieżka, która usuwa stare stany kopii zapasowej.

Scalanie nie zależy od kolejności. Uruchomione dwa razy albo zastosowane do zmian w innej kolejności daje ten sam sejf. Właśnie dlatego oba urządzenia dochodzą do tego samego stanu bez serwera, który rozstrzyga, kto wygrywa.

Co iCloud faktycznie przechowuje

Każdy zapis synchronizacji to rekord w jednej strefie Twojej prywatnej bazy danych iCloud. Każdy rekord ma losową nazwę UUID, ten sam typ co każdy inny rekord zapisywany przez Vaultaire i dopełniony rozmiar. Przynależność plików, informacja o tym, które urządzenie co dodało, liczniki zmian i znaczniki usunięcia znajdują się w zaszyfrowanym ładunku.

Taka struktura pozwala nie umieszczać w schemacie CloudKit jawnych nazw sejfów, nazw plików, nazw urządzeń ani pól przynależności. Nie sprawia jednak, że ślad w chmurze jest stały. Liczba rekordów, dopełnione rozmiary rekordów, czas aktualizacji i łączna objętość danych mogą nadal dostarczać sygnałów o strukturze, a Vaultaire nie twierdzi, że jednego sejfu z kopią zapasową nie da się odróżnić od dowolnej liczby sejfów.

Apple widzi, że zapisano rekordy CloudKit, jak duże są dopełnione rekordy, kiedy się zmieniają i ile rekordów zawiera prywatna baza danych. Nie otrzymuje od Vaultaire wzoru, klucza kopii zapasowej ani czytelnej zawartości plików. To granica dostawcy, a nie twierdzenie, że znikają wszystkie metadane usługi.

Gdy zdjęcia nie synchronizują się między iPhone’em a iPadem

Zacinająca się synchronizacja prawie zawsze ma powód z krótkiej listy. Przejdź ją po kolei.

Kopia zapasowa jest wyłączona dla tego sejfu. Synchronizacja urządzeń potrzebuje zaszyfrowanej kopii iCloud dokładnie dla tego sejfu, na obu urządzeniach. Włączona dla jednego sejfu nie pomaga pozostałym.

Sejf nie jest otwarty. Praca synchronizacji dla sejfu wymaga aktywnej sesji potwierdzonej wzorem. Zablokowane urządzenie nie synchronizuje tego sejfu i tak ma być.

Konta się różnią. Oba urządzenia muszą być zalogowane na to samo konto iCloud i mieć dostępny iCloud Drive. Drugie konto Apple daje dwa osobne sejfy, które nigdy się nie spotkają, choćby wzór był identyczny.

iOS nie dał aplikacji czasu. Synchronizacja działa na pierwszym planie i przy powiadomieniu push. Jeśli aplikacja na urządzeniu odbierającym była zamknięta, otwórz ją i daj jej chwilę przy działającym połączeniu.

Urządzenie zostało odłączone. Jeśli użyto opcji „Odłącz to urządzenie”, urządzenie zachowuje lokalną kopię i nie wymienia już zmian, dopóki nie włączysz synchronizacji z powrotem.

Urządzenie zostało wyczyszczone w trybie przymusu. Po odblokowaniu wzorem przymusu Vaultaire celowo usuwa to urządzenie z synchronizacji, żeby wymazanie nigdy nie poszło do pozostałych urządzeń jako zwykłe usunięcie. Powrót jest wyraźną decyzją i wymaga frazy odzyskiwania.

Kontrola, odcięcie i odzyskiwanie

Opcja „Odłącz to urządzenie” działa lokalnie. Zatrzymuje wysyłanie i pobieranie na urządzeniu, które trzymasz w ręku, zachowuje na nim sejf, nie odbiera dostępu innym urządzeniom i nie usuwa kopii zapasowych w chmurze. Usunięcie danych lokalnych to osobna, świadoma czynność.

Izolacja po trybie przymusu chroni pozostałe urządzenia. Tryb przymusu działa tylko lokalnie: usuwa z tej instalacji indeksy pozostałych sejfów i mapowania odzyskiwania, zostawia nietkniętą zaszyfrowaną kopię zapasową iCloud i kopie na innych urządzeniach oraz odłącza to urządzenie od synchronizacji. Potem samo z siebie nie pobierze z powrotem stanu ukrytych sejfów. Odzyskujesz sejfy celowo, po jednym, przy użyciu frazy odzyskiwania danego sejfu.

W otwartym sejfie ustawienia pokazują liczbę w rodzaju „To urządzenie + 1 inne urządzenie”. Nigdy nie pokazują nazw urządzeń, identyfikatorów ani niczego o pozostałych sejfach, a zanim otworzysz sejf, nie pokazują nic. Liczba biorących udział urządzeń jest dla Ciebie użyteczna; lista nazw urządzeń byłaby wyciekiem, który czeka na swój moment.

Trzymaj frazę odzyskiwania osobno od urządzeń. Jeśli stracisz i wzór, i frazę, żadna część tego systemu nie odtworzy klucza, my również.

Czego synchronizacja urządzeń nie robi

To nie jest współpraca w czasie rzeczywistym. Dwie osoby edytujące ten sam sejf w tej samej chwili nie są problemem, który ona rozwiązuje, a scalanie działa przebiegami, nie po każdym naciśnięciu.

Nie synchronizuje między kontami Apple ani do Androida, Windowsa czy przeglądarki. Transportem jest Twoja prywatna baza iCloud, więc synchronizacja urządzeń kończy się tam, gdzie kończy się Twoje konto.

Nie zastępuje kopii zapasowej, którą kontrolujesz sam. Zaszyfrowana kopia iCloud pokrywa utratę urządzenia. Synchronizacja urządzeń pokrywa korzystanie z dwóch urządzeń. Nakładają się na siebie, ale całą resztę pokrywa fraza odzyskiwania.