Wiarygodne zaprzeczenie i sejfy oddzielone wzorami

Funkcja wiarygodnego zaprzeczenia w Vaultaire używa oddzielnych wzorów do wskazywania oddzielnych zaszyfrowanych indeksów sejfów i nie pokazuje wspólnej listy sejfów. Może to ukryć inne sejfy podczas zwykłej kontroli interfejsu, ale obecny układ danych na dysku ujawnia liczbę sejfów analitykowi z dostępem do kontenera aplikacji.

Co właściwie oznacza Wiarygodne zaprzeczenie

W najsilniejszym sensie kryptograficznym wiarygodne zaprzeczenie oznacza, że obserwowalne dane w pamięci nie dowodzą istnienia dodatkowej chronionej treści. W codziennym języku produktowym to określenie jest również używane w odniesieniu do fałszywych poświadczeń, które odsłaniają jeden widok, a ukrywają inny. Są to różne standardy, a obecna implementacja Vaultaire realizuje podział interfejsu, a nie możliwość zaprzeczenia w sensie teorii informacji.

Większość aplikacji sejfu udostępnia jeden sejf za jednym hasłem. Jeśli ktoś zmusi Cię do otwarcia, wszystko zostanie ujawnione. Niektóre aplikacje oferują “tryb wabika”, w którym można ustawić drugie hasło wyświetlające fałszywy ekran. Ale te wdrożenia są zwykle kosmetyczne. Ekspert śledczy może sprawdzić dane aplikacji’, zobaczyć flagi konfiguracyjne, zauważyć, że rozmiar zaszyfrowanych danych nie odpowiada rozmiarom widocznych plików lub znaleźć metadane zdradzające istnienie ukrytej warstwy.

Vaultaire przyjmuje podejście oparte na wzorze. Każdy prawidłowy wzór na siatce 5 × 5 wywodzi się z innego potencjalnego klucza sejfu. Aplikacja miesza ten klucz, aby obliczyć oczekiwaną nazwę pliku z zaszyfrowanym indeksem, a następnie otwiera i uwierzytelnia ten indeks, jeśli istnieje. Nie przedstawia wzorów mapowania rejestru w postaci jawnej ani nazw sejfów dostępnych dla użytkownika, chociaż katalogi przechowywania sejfów można wyliczyć i policzyć.

Jeśli wyprowadzony indeks istnieje, a uwierzytelnienie AES-GCM się powiedzie, zobaczysz pliki tego sejfu. Jeśli tak nie jest, Vaultaire pokazuje pusty stan i może utworzyć nowy sejf dla tego wzoru. Ekran blokady nie pokazuje błędu, który nazywałby inny sejf, ani listy sejfów. Ten cichy interfejs pomaga podczas zwykłej inspekcji, ale nie usuwa opisanych poniżej dowodów systemu plików.

Jak to działa od środka

Podstawa techniczna łączy adresowanie wzorem z uwierzytelnionym szyfrowaniem. Różne wzory dają różne klucze kandydujące i nazwy plików. AES-GCM zapewnia następnie jednoznaczną kontrolę integralności: poprawny klucz uwierzytelnia zaszyfrowany indeks, a błędny zawodzi. Wynik uwierzytelnienia jest przydatny dla bezpieczeństwa, ale oznacza również, że skopiowane dane umożliwiają weryfikację domysłów w trybie offline.

Różne wzory, różne klucze

Kiedy rysujesz wzór, Vaultaire serializuje sekwencję kropek i rozmiar siatki, a następnie wykonuje 600 000 rund PBKDF2-HMAC-SHA512 z losową solą urządzenia zapisaną w Keychain. Wynikiem jest 256-bitowy klucz sejfu. Inny wzór powinien dać niepowiązany klucz, ale bezpieczeństwo poświadczenia nadal ogranicza to, jak łatwo odgadnąć wzór. 256-bitowy wynik nie daje ludzkiemu wzorowi 256 bitów entropii.

Każdy klucz odszyfrowuje swój własny obiekt BLOB

Vaultaire przechowuje mapę plików każdego sejfu i losowy klucz główny w indeksie zaszyfrowanym AES-256-GCM. Kiedy rysujesz wzór, aplikacja wyprowadza klucz kandydata i sprawdza nazwę pliku utworzoną z odcisku tego klucza. Jeśli plik istnieje, uwierzytelnione odszyfrowanie zakończy się sukcesem lub niepowodzeniem; AES-GCM nie zwraca przyjętego, bezsensownego tekstu jawnego. Jeśli nie otworzy się żaden prawidłowy indeks, interfejs pokaże pusty stan i nie ujawni innych sejfów.

Brak jawnego katalogu wszystkich sejfów

Vaultaire nie prowadzi tabeli bazy danych dostępnej dla użytkownika, która odwzorowuje wzory na czytelne nazwy sejfów. Zwykły przepływ odblokowania wskazuje jeden indeks przez wyprowadzony klucz. Na dysku każdy sejf ma plik główny `vault_index_.bin` w puli uzupełnianej do pasm po 64 losowymi plikami-przykrywkami oraz katalog przechowywania o tym samym lokatorze. Sama aplikacja wylicza je na potrzeby konserwacji pamięci. Lokatory nie ujawniają wzorów, ale liczba katalogów ujawnia liczbę sejfów i pokazuje, które pliki główne są prawdziwe.

Obydwa sejfy są równie realne. Oba są szyfrowane tym samym algorytmem. Obydwa generują ten sam rodzaj zaszyfrowanych danych wyjściowych. Nie ma flagi, znacznika ani metadanych, które oznaczałyby jeden jako “prawdziwy”, a drugi jako “wabik”. Pod względem matematycznym są one identyczne.

Strategia sejfu-przynęty na nagłe sytuacje

Wiarygodne zaprzeczanie działa tylko wtedy, gdy masz coś do pokazania. Pusty sejf jest podejrzany. Sejf, który najwyraźniej nie zawiera niczego wartego ochrony, jest podejrzany. Najsilniejszą obroną jest sejf, który wygląda dokładnie tak, jak ktoś by się spodziewał znaleźć.

Konfigurowanie wabika

Wybierz drugi wzór, który możesz szybko i naturalnie narysować pod presją. Utwórz sejf z tym wzorem. Wypełnij go treścią, która ma sens dla kogoś, kto korzysta z aplikacji sejfu: może kilka osobistych zdjęć, które wolisz zachować dla siebie, ale które nie są wrażliwe, kilka dokumentów finansowych, kilka notatek. Treść powinna być wiarygodna i nieco zawstydzająca, na tyle, aby osoba przeszukująca Twój telefon pomyślała, że znalazła to, co ukrywałeś.

Przekonuje

Dobry sejf-przynęta na nagłe sytuacje ma kilka cech. Powinien zawierać rozsądną liczbę plików, nie za mało (podejrzanie puste) i nie za dużo (po co chronić tak przyziemną zawartość?). Pliki powinny być na tyle aktualne, aby sugerować aktywne użycie. W idealnym przypadku treść powinna zawierać wiarygodny powód, dla którego w ogóle zainstalowano aplikację sejfu.

Osoba ograniczona do odblokowanego interfejsu widzi wybrany sejf i nie widzi przełącznika sejfów. Może to ograniczyć przypadkowe ujawnianie informacji. Osoba mająca dostęp do systemu plików może policzyć sejfy i może wiedzieć, że istnieje więcej niż jeden sejf lokalny, nawet jeśli nadal nie może połączyć indeksu ze wzorem ani odczytać jego zawartości.

Pod ciśnieniem

Jeśli kiedykolwiek zostaniesz zmuszony do odblokowania urządzenia, narysuj wzór wabika. Sejf otwiera się. Pojawią się pliki. W zwykłym interfejsie nie ma ukrytego menu ani wspólnej listy sejfów do odkrycia. Osoba trzymająca Twój telefon widzi jeden odblokowany sejf. Może to sprawić, że ujawnienie będzie spójne podczas zwykłej inspekcji, podczas gdy badanie systemu plików może nadal ujawnić dodatkowe zaszyfrowane indeksy.

Twój wrażliwy sejf nie pojawi się w interfejsie, dopóki nie narysujesz jego wzoru. Nie ma go też w ukrytym menu. Jego zaszyfrowany indeks nadal istnieje w kontenerze aplikacji, dlatego tej funkcji nie należy przedstawiać jako ochrony przed każdą formą wymuszonego ujawnienia lub analizy śledczej.

Dlaczego można to udowodnić matematycznie

Vaultaire może składać mocne deklaracje o zaszyfrowanej zawartości i węższe o interfejsie. AES-GCM chroni zawartość indeksu i jego plików. Wskazywanie sejfu wzorem trzyma inne sejfy poza widocznym procesem odblokowania. Żadna z tych cech nie ukrywa liczby sejfów przed analitykiem, który może odczytać kontener aplikacji.

Zaszyfrowana treść pozostaje poufna

AES-256-GCM ma ukrywać tekst jawny i wykrywania modyfikacji, gdy klucze i wartości jednorazowe są obsługiwane prawidłowo. Analityk śledczy może zidentyfikować pliki indeksu i obiekty blob Vaultaire na podstawie ich nazw i lokalizacji, ale nie może odczytać mapy chronionych plików, opakowanego klucza głównego, nazw plików, metadanych, miniatur ani zawartości plików bez odpowiednich kluczy.

Policzalne indeksy, brak jawnej mapy wzorów

System plików może odpowiedzieć na pytanie, ile jest sejfów, ponieważ każdy sejf ma własny katalog przechowywania. Nie podaje natomiast jawnej mapy od tych odcisków do wzorów, które je wygenerowały, etykiet sejfu widocznych dla użytkownika lub odszyfrowanej zawartości. To użyteczna granica, ale liczba sejfów nie jest ukryta.

Próby można weryfikować offline

Osoba atakująca, która kopiuje sól urządzenia i zaszyfrowane dane aplikacji, może wyprowadzić klucz kandydata z odgadniętego wzoru. Odcisk indeksu mówi atakującemu, czy istnieje pasująca nazwa pliku, a uwierzytelnione odszyfrowanie AES-GCM potwierdza trafienie z bardzo dużą pewnością. PBKDF2 sprawia, że każda próba jest droższa; nie usuwa tego testu offline ani nie dodaje entropii do słabego wzoru.

Co daje pusty stan

Na ekranie blokady Vaultaire nie ogłasza „złego wzoru” ani nie wyświetla, które inne sejfy są dostępne. Niepasujący wzór prowadzi do pustego stanu lub tworzenia sejfu, więc osoba, która ma dostęp tylko do interfejsu, nie dostaje listy sejfów. Tej korzyści nie należy przenosić na atakującego, który skopiował i przeanalizował pliki pod spodem.

Kto potrzebuje Wiarygodne zaprzeczenie

Można by pomyśleć, że wiarygodne zaprzeczenie jest przeznaczone tylko dla szpiegów i sygnalistów. W rzeczywistości miliony zwykłych ludzi stoją w obliczu sytuacji, w których możliwość ochrony informacji pod przymusem nie jest luksusem, ale koniecznością.

Dziennikarze i ich źródła

Dziennikarze śledczy często noszą wrażliwe materiały: tożsamość źródła, dokumenty, które wyciekły, nagrania wywiadów. W wielu krajach dziennikarze są rutynowo zatrzymywani, a ich urządzenia przeszukiwane są na granicach, punktach kontrolnych lub podczas nalotów. Sejf-przynęta na nagłe sytuacje, zawierający nieszkodliwe notatki i opublikowane zdjęcia, zapewnia przykrywkę, podczas gdy prawdziwy sejf chroni źródła, których życie może zależeć od anonimowości.

Aktywiści i organizatorzy

Działacze polityczni, organizatorzy związkowi i obrońcy praw człowieka mogą działać w środowiskach, w których ich telefony są celami inwigilacji. Oddzielne wzory mogą rozdzielić to, co pojawia się podczas zwykłego korzystania z aplikacji, ale skonfiskowany lub przejęty telefon może ujawnić liczbę zaszyfrowanych indeksów i umożliwić zgadywanie wzorów offline. Bezpieczeństwo operacyjne musi wykraczać poza aplikację.

Osoby w sytuacjach przemocy

Osoby dokumentujące molestowanie mogą potrzebować oddzielić wrażliwe dowody od materiałów, które mogą bezpiecznie pokazać. Drugi sejf może ograniczyć ujawnianie informacji osobom ograniczonym do interfejsu aplikacji. Nie może zagwarantować bezpieczeństwa przed monitorowaniem urządzenia, oprogramowaniem szpiegującym, przymusem lub badaniem systemu plików, dlatego osoby zagrożone powinny kierować się wskazówkami wykwalifikowanej lokalnej organizacji wsparcia.

Podróżnicy przekraczający granice

Uprawnienia do przeszukań na granicy i obowiązki podróżnych są różne. Otwarcie sejfu jednym wzorem w Vaultaire nie wyświetla wspólnej listy sejfów, ale nie czyni innych zaszyfrowanych indeksów całkowicie niewykrywalnymi przy kontroli śledczej. Zminimalizuj poufne dane, które przewozisz, i uzyskaj aktualną poradę prawną dotyczącą Twojej trasy i okoliczności.

Dla każdego, kto ceni prywatność

Nie musisz być w niebezpieczeństwie, aby zasługiwać na prywatność. Może prowadzisz prywatny dziennik. Może masz dokumentację medyczną, na którą nikt nie powinien przypadkiem trafić. Może po prostu wierzysz, że nie każdy fragment Twojego cyfrowego życia powinien być dostępny dla każdego, kto weźmie Twój telefon do ręki. Sejfy rozdzielone wzorami wzmacniają prywatność interfejsu, ograniczając to, co ujawnia zwykłe odblokowanie, choć liczba zaszyfrowanych indeksów pozostaje widoczna dla analityka systemu plików.

Jak to wypada na tle innych aplikacji sejfów

Wiele aplikacji sejfu traktuje bezpieczeństwo jako problem kontroli dostępu: jedno poświadczenie otwiera jeden widoczny kontener. Niektóre produkty dodają fałszywy kod PIN lub tryb wabika. Siła tych funkcji zależy od projektu przechowywania danych, a nie od etykiety marketingowej; widoczna flaga konfiguracji lub osobna baza danych wabika może ujawnić, że istnieje inny tryb.

Problem z jednym sejfem

Projekt z jednym kontenerem ma prosty problem z przymusem: po ujawnieniu jedynego poświadczenia cała zawartość za nim staje się dostępna. Produkty różnią się obecnymi zestawami funkcji, dlatego oceniaj rzeczywistą implementację przechowywania i wabików, zamiast zakładać, że wymieniony konkurent używa jednego ustalonego modelu.

Tryby wabika kosmetycznego

Funkcja fałszywego hasła może pomóc przy pobieżnych kontrolach, ale jej wartość wobec analizy śledczej zależy od tego, czy urządzenie przechowuje wykrywalną flagę-wabik, drugą bazę danych lub rozróżnialne rozmiary plików. Bez opublikowanego projektu lub audytu sama etykieta nie dowodzi ani skuteczności, ani porażki tej funkcji.

Vaultaire’ jest inne pod względem architektonicznym

Vaultaire wbudowuje rozdzielenie wzorów w zwykłą ścieżkę odblokowania. Nie ma specjalnej flagi fałszywego PIN-u, która decydowałaby, czy sejf jest wabikiem; każdy skonfigurowany wzór wskazuje zwykły zaszyfrowany sejf. Oddzielne katalogi przechowywania pozostają widoczne jako zaszyfrowane kontenery, więc różnica w architekturze jest najsilniejsza w interfejsie użytkownika i izolacji treści, a nie w ukrywaniu liczby sejfów przed analizą śledczą.

Efekt jest spójny: żaden sejf nie jest oznaczony jako „prawdziwy” lub „fałszywy”, a każdy wymaga własnej, uwierzytelnionej ścieżki odblokowania lub odzyskiwania. Bez wymaganego klucza sejfu i klucza głównego zaszyfrowana zawartość pozostaje niedostępna. Kryptografia nie ukrywa jednak istnienia kontenera.